ajax loader

De zaterdagmiddagen blijken toch wel de middagen bij uitstek te zijn om even bij de Visafslag aan te waaien. De Verhalenark van Aad Peters is weer weg; er is weer zicht op het water en zicht op de stad.

De Verhalenark van Aad Peters is dit zomerseizoen vanwege z’n afmetingen toch wel beeldbepalend geweest.

Vanmiddag tref ik het, want Alida Broekhuizen is suppoost. Alida is een van de twee vrouwen, die dit seizoen als suppoost staat ingeroosterd. Reden te meer om Alida te ontmoeten. Het kan niet missen. Daar staat ze. Met een hartelijk gebaar heet ze me welkom. Klein van stuk met haar tachtig lentes staat Alida haar mannetje. ‘Ik ben meer een gastvrouw dan een suppoost, hoor’, zegt ze. ‘Laat de mannen het verhaal maar doen, want ik weet zelf niet zo heel veel van de visserij.’

Suppoosten Hans Appel en Alida Broekhuizen bij de zinken bak, waar de vissers vroeger hun paling in deponeerden voor de verkoop.

Een groep mensen komt de Visafslag binnen. Alida heet hen hartelijk welkom en troont haar publiek na verloop van tijd van de ijsslee mee naar de houten palingkistjes, waarmee vroeger de paling gevangen werd. Ze pakt een kistje op en laat haar publiek zien hoe daarin een fuikje zit, waardoor de paling er niet meer uit kon. Sommige bezoekers kennen de kistjes van vroeger, voor anderen is het een nieuw verhaal.

Op een rustig moment vertelt Alida hoe ze bij de Visafslag is verzeild geraakt .

‘Mijn man was vroeger erg betrokken bij de oudheidkundige vereniging. Nu hij er niet meer is, vind ik het leuk om nog feeling te houden met de dingen hij interessant vond.’ Waar ze ook veel van weet, is van klassieke muziek, Curaçao en Napels. Alida is breed georiënteerd. Als het even rustig is, pakt ze de thermoskan met koffie en schenkt in voor duo-suppoost Hans en mij. ‘Ik draai misschien voor het vierde jaar mee, als ik me niet vergis. Ik ben een paar jaren uit de running geweest door ziekte, maar gelukkig kan ik het allemaal weer goed aan.’

Een kopje koffie voor het ‘personeel’ met een oerhollands koekje. Alida schenkt in en zorgt zo voor een natje en een droogje.

Er kijken wat bezoekers voorzichtig om het hoekje van de deur. ‘Kom binnen! Welkom!’ nodigt Alida. ‘Vaak hebben mensen affiniteit met iets van de visserij, waardoor ze toch uit nieuwsgierigheid in de Visafslag belanden.’ Samen met suppoost Hans raakt ze aan de praat met hen. Met brede gebaren en vrolijke gezichten worden facetten van het visserijverleden gedeeld. Sommige bezoekers hebben zelf het hoogste woord, wat een ontmoeting dan heel bijzonder maakt.

Even napraten met bezoekers, die in de Visafslag hebben rondgekeken.

De Visafslag is blij met mensen zoals Alida. Vrouwpower in de Visafslag was vroeger ondenkbaar. Maar in museum Visafslag Elburg zijn vrouwen prima op hun plek als gastvrouw/suppoost. Hopelijk zien we je volgend jaar weer, Alida!